ANG PISTAHAN SA PAGSANJAN
1
Sumisigla ang paligid pagpasok na ng Disyembre
Pasimano ng bintana’y kinikinis na ng uple
Malilinis ang bakura’t may gayak ang mga kalye
Pintakasing sasambahin ang Birhen Ng Guadalupe
2
Mil quinientos trenta y uno sa isang burol sa Mexico
Inang Birhen’y nagpakita sa hamak na si Juan Diego
At ang utos ay humayo at sabihin sa Obispo
Sa may burol ng Tepeyac, ang simbahan ay itayo
3
Di mabilang na paglait ang malungkot na dinanas
Walang patid na pagkutya nang ang pakay ay ihayag
Ang marangal na Obispo ay nang kaniyang makaharap
Sinuri ang pagkatao at matatag na nangusap
4
“Humayo ka at magbalik at sabihin sa Birhen mo
Na bigyan ka ng panandang lahat ito ay totoo.”
At nang siya ay umalis, pinasundan sa katoto
Tagubiling usisain ang nag-utos ay kung sino
5
Ano nga ba’t nang dumating sa may burol na tagpuan
Nagliwanag ang paligid, nabago ang kabundukan
Ang alagad ng Obispo’y isa isang nagtanungan
Sa kanilang pagkalito, lahat sila ay naligaw
6
Samantala kay Juan Diego, ang Birhen ay nagpakita
Kahilingan ng Obispo’y inilahad kapagdaka
Ang tugon ng Inang Birhen ay huwag aniyang mabahala
May sumulpot na bulaklak, sa Obispo ay dinala
7
Nang iabot sa Obispo ang pinupol na bulaklak
Nagliwanag ang palasyo, sumabog ang halimuyak
Ang balabal ni Juan Diego ay nang kaniyang mailadlad
Larawan ng Inang Birhen ang nakitang nakalimbag
8
Agad agad na kumilos si Obispo Zumarraga
Sa burol na itinuring ay nagtayo ng kapilya
Milyon milyon ang pagano na naakit na sumamba
Nagpabinyag na Kristiyano, iniwan si Montezuma
9
Ang Imahen sa balabal noong unang ipaglakbay
Ang bayan kong Pilipinas ang una niyang pinuntahan
Hindi nga ba karangalan na sa bayan ng Pagsanjan
Ang Birhen ng Guadalupe ay tangkilik nating mahal
10
Taas baba ang pag-ikot ng maingay na tsubibo
May tulakan sa paghanay ang maraming mga tao
Sa may plaza’y nakahanay ang mesa ng beto-beto
May ruleta, pula’t puti, may putukan pa ng lobo
11
Dinudumog ng marami ang laro ng dagang kosta
Taga-aliw ay galawgaw na tauhang kumakanta
Nangingiti sa sariling ang tanong sa isa’t isa
Yaon bagang kumakanta ay binata o dalaga?
12
Yaong mga magulangin sama samang nakaupo
Hinahanap sa talaksan ang karton niyang paborito
Pagkatapos mangolekta’y isisigaw ang numero
Naiinis pag mayroong nakaunang naka Bingo
13
Masasayang namamasyal ang maraming dalagita
Ang maraming binatilyo’y sunod naman kapagdaka
Sapat na ang makasulyap pagkat umid yaong dila
Ngingiti nang anong tamis kapag mata ay nagtama
14
Sa araw ng kapistahan bawat bahay ay may handa
Mga banda ng musiko’y masipag na gumagala
Sa lansanga’y naglalakad ang maraming mga bata
Kaibiga’t kamag-anak na laong di nakikita
15
Pagsapit ng dakong hapon, natitipon sa simbahan
At sasama sa prosisyong liligid sa buong bayan
Naroroong matalapid o mabunggo sa unahan
Papaano’y nakamasid sa maraming nakadungaw
16
Marangal na lumilibot ang Birhen ng Guadalupe
May alay na pagpapala sa maraming nagbubunyi
At kung iyong pagmamasdan ang malamlam Niyang ngiti
Maririnig ang habiling kay Juan Diego ay sinabi
17
“Pakinggan mo at hayaang sa puso mo ay tumimo
Huwag hayaang kalungkutan ikaw’y agad na igupo
Sa sakit at suliranin o balisa’y huwag sumuko
Ako bilang iyong Ina ay wala ba sa tabi mo?”
18
“Wala ka ba sa lilim ng masusi kong pag-iingat?
Di ba ako ang daluyan ng buhay ng mga tapat?
Di ba ikaw ay kalinga at sa bisig ko ay yakap?
Mayron ka bang kailangan? Sabihin mo aking anak!”
19
Kung hindi ka kilabutan sa wika ng Inang Mahal
Kung ang tanging mahalaga ay handaan at pasyalan
Kung hindi mo maalalang bahagya man ay magdasal
Sa Birhen ng Guadalupe ang hatid mo’y kalungkutan
20
Di ko balak na hadlangan ang lahat ng kasayahan
Ang Mahal na Inang Birhen’y huwag lamang kalimutan
Ang malugod na bati ko sa lahat ng kababayan
Sumainyo ang payapa at galak ng pagdiriwang
Rodel B. Ual
November 17, 2003
